Het begin

Het begint eigenlijk al in het voorseizoen van 2011. De beslissing is gemaakt, ik ga weer een hele triatlon doen in 2012. Als voorbereiding en omschakeling naar langere afstanden doe ik in 2010 de middenafstand in Gerardmer, de marathon van Amsterdam en in 2011 de lange afstand van Alpe d’Huez en wederom de marathon van Amsterdam. Ook is er in 2011 voor het eerst een trainingskamp (op Lanzarote).

Dit alles moet leiden tot een succesvolle deelname in Roth op 8 juli 2012!

Met Chris Brands een schema gemaakt met drie loopwedstrijden, een lange Duatlon en een halve triatlon en uiteraard veel, heel veel trainingsuren! In december loop ik de halve marathon van Linschoten, een enorm succes want ik loop een heerlijk PR (1:16:14) en het voelt erg makkelijk!

Ook staat er in november, december en januari meer kracht op het programma; drie keer in de week naar Special Sports om niet alleen aan de Core Stabillity te werken, maar ook meer kracht te doen. Leg press, Lat pully, Squatten, etc. Zo lekker, not! De winter blijft uit en in januari worden al heerlijk lange fietsritten BUITEN gemaakt. De Tacx blijft nog eenzaam in de schuur en ik vind het prima, want daar ligt mijn grote angst, meer als 2 uur op dat ding gaan zitten!

Begin januari is traditioneel de combi wedstrijd in Egmond. Op zaterdag de ATB strandrace en op zondag de halve marathon. Het bewijs dat ik het fietsonderdeel daar steeds beter beheers; ik kom de 38km’s door zonder val. Een bewijs dat het iets voor specialisten is, ik krijg minuten aan mijn broek van o.a. Robert Mijwaart en Rob Barel.

Op zondag besluit ik weg te gaan voor een tijd onder de 1:20 (nog nooit gelopen in Egmond), maar gezien mijn tijd in Linschoten, moet dat toch mogelijk zijn. Al snel blijkt dat de omstandigheden dit jaar erg goed zijn. Op het strand wind mee en we vliegen de eerste 10km door in een snellere doorkomst als in Linschoten, wauw! In de duinen wordt het uiteraard wat zwaarder, maar er is ook meer beschutting. Ik loop de hele terugweg in een groepje met Rob Barel, super gaaf om met deze levende legende te lopen. Helaas heb ik al 7 minuten aan mijn broek gekregen van hem tijdens het fietsen, dus hem passeren in het combi klassement zit er niet in, ik pak wel 7sec terug! De eindtijd is 1:16:30, maar 16sec. langzamer dan in Linschoten! Ik eindig als zesde in het combi klassement (beste prestatie ooit).

Tot eind januari kan er prima buiten worden doorgetraind. Uiteraard wordt het kouder, maar de Tacx wacht nog steeds tevergeefs! Helaas gaat het dan toch sneeuwen en vriezen. De eerste ritjes op de Tacx, maar gek genoeg kosten ze minder moeite dan normaal. Een doel helpt natuurlijk altijd! Uiteraard is het ook wel weer leuk om even te schaatsen op Ankeveen, oude liefde roest niet en het is ook een prima vervanging voor de fietstraining.

Op 12 februari staat de 30 van Schoorl op het programma. De afspraak is om deze wedstrijd wat rustiger te lopen. Alles in zone 3. Samen met o.a. Bart Haas, Arend Hollebeek, Masha Kodden en Ivar Brinkman reizen we af naar Schoorl. Helaas is Gert Admiraal ziek. Ivar en Ik lopen de de 30km, de rest de halve marathon. Ik ben nog nooit zo relaxed geweest voor een wedstrijd, de opdracht van rustig aan doen werkt dus goed, wel iets te goed, want met moeite bereik ik op tijd het startvak! In het begin wel wat druk, maar al snel komt er ruimte en na een km of 6 komt Bart voorbij lopen, die wil proberen 15km per uur te lopen en dat gaat net even te hard. Hij kan het tempo echter niet vol houden en na 13km haal ik hem weer in. Ik kan zeer makkelijk 14km/u+ lopen op een hartslag rond de 150. Dit gaat erg makkelijk!

De laatste 2km besluit ik toch iets meer gas te geven, al was het alleen maar omdat je dan weer in het veld van de 21km terecht komt en het rond de 2 uur wel erg druk is. Na 2 uur en 4 minuten bereik ik de finish. Met een gevoel dat daar nog wel 12km bij kon ben ik erg tevreden! Ik wist niet dat ik het kon, lopen met de rem erop!

Bart loopt een mooie 1:26, Arend 1:31 en Masha haar eerste halve marathon in 2:14! Helaas word Ivar ziek onderweg en moet genoegen nemen met 2:26, jammer!

Inmiddels is het eind februari, vorige week en deze week mooie fietsritten gemaakt van 4 uur+, en de lente komt er aan! Nog drie weken en dan volgt het trainingskamp in Almeria (Spanje)…..

Tot snel!

Triatlon Woerden

Triatlon Woerden


Vandaag stond de tweede kwart triatlon van dit jaar op het programma, de triatlon van Woerden. Traditiegetrouw op 2e pinksterdag. Het beloofde niet een hele mooie dag te worden qua weer (regen) en er staan behoorlijk veel wind. Eerst Dirk even opgehaald en dan snel op weg. In Woerden aangekomen is het droog en de wind waait inderdaad lekker, tot nu toe zit het weer dus mee.

Dit jaar is het parc ferme op een andere plek dus even goed opletten hoe de wissels gaan verlopen, waar kom ik uit het water, check, waar fietsen we weg, check, waar lopen we uit, check, dat gaat allemaal goed dus! Als je dit zo leest ga je er vanuit dat alles goed zal gaan, maar…… daar over later meer!

Wat ook anders is dit jaar: Martine en de kinderen zijn komen kijken!! Erg leuk, nu lijkt de wedstrijd helemaal op Weesp! Verder zijn Eva en Wouter er, Chris, Peter, Rob, Amber en nog veel meer, erg tof!

Om 13:00 is het dan zover: het kanon knalt weer en weg zijn we. Ik kom goed weg, maar merk wel dat er twee man supersnel weg zijn… In de achtervolging! Bij het keerpunt lig ik vierde achter Boris Kock, Bert Flier en Erik-Simon Strijk. Het tweede deel begin ik wat in te lopen en bij de finish lig ik in de benen van Erik-Simon en heb ik Bert in kunnen halen!

Samen met Bert stap ik de fiets op en samen zullen we er ook weer afstappen! We gaan in de achtervolging op Erik-Simon en de eerste Woerdenaar Boris. We lopen snel in op Boris, maar Erik-Simon fietst erg sterk en loopt uit! In de tweede ronde halen we Boris in en nu liggen we 2 en 3. Er staat echt een heftige wind, op de heenweg mee (44 tot 48 km/uur) en terug hebben we hem tegen (36 tot 39 km/uur). Het fietsen loopt erg goed, maar toch komt Dirk Wijnalda ons voorbij in de derde ronde. Bert komt voorbij en roept dat we moeten volgen, maar er is geen houden aan, Dirk is een maatje te groot.

We vliegen de vierde ronde door en met een gemiddelde van 40,7 km/uur!! Sluiten we het fietsonderdeel af! Dan nog even over dat nieuwe parc ferme, dat gaat dus alsnog fout! Bert en Ik missen de nieuwe ingang en moeten dus vol in de remmen! Toch een check gemist, argh! Snel terug, maar ja, er komen andere deelnemers aan, dan maar de fiets over de hekken en zelf er achteraan. We lopen richting de balk en zetten snel de fietsen weg, de helm al los, oh nee, dat mag natuurlijk niet. Een jurylid wijst mij erop en al mopperend doe ik hem weer op, ik heb al tijd verloren aan de misser bij de ingang! Goed op weg naar het lopen dan maar…… alles goed, nou ja……

Het lopen gaat goed, maar ik loop wel in een niemandsland, niemand die me opjaagt en niemand om op te jagen, Bert is gewoon te sterk met lopen. Wel ontzettend veel aanmoedigingen van Martin, de kinderen (elk rondje handje klappen) en de rest natuurlijk! Het vierde rondje toch nog wat extra gas, want er zit weer een tijd in onder de 1:50, wauw!

Uiteindelijk kom ik over de finish, net onder de 1:49 (precieze tijd nog niet bekend), als vierde achter de winnaar Erik-Simon Strijk, Dirk Wijnalda en Bert Flier.

Maar dan: Het jurylid uit het parc ferme komt mij melden dat Ik en Bert Flier zijn gediskwalificeerd! Nee! Hoezo dan? Ik heb met helm toch weer opgezet? Nee, omdat we het parcours niet hebben gevolgd. Een lange heftige discussie volgt (ik zal hem hier niet herhalen) en uiteindelijk dienen Bert en Ik protest in. Met Jan Scholten als getuige (waarvoor nog dank) die alles op film had proberen we de DSQ terug te draaien. Na veel discussie en argumenten (sterkste argument is dat dit de veiligste oplossing was) weten we het protest te winnen!!! Gelukkig maar, want het zou erg zonde zijn van de derde plek van Bert en mijn uitslag mocht er ook zijn.

Moe maar voldaan weer naar huis gekeerd en opmaken voor de halve van Neerpelt over twee weken!

Barry

Trainingsstage Vogezen

Na de eerste trainingsstage op Lanzarote ben ik donderdagochtend vertrokken met Marc, Dirk en Erik naar de Vogezen. Er staan een paar leuke ritjes op het programma en ik mag ook nog wat lopen.

Na wat file bij Maastricht, in de Ardennen en ook nog wat in Luxemburg komen we na ruim 7 uurtjes aan in La Haute Fourche, want daar zitten we de komende dagen. Een leuke herberg met een vriendelijk ontvangst! We slapen op een kamer met z’n vieren dus dat beloofd een hoop gezelligheid.

Dirk, Marc en Erik beginnen met een verkenningsrondje van 2 uur en ik start met een loopje van 45 minuten. De bedoeling is zone 1, maar als je zo omhoog moet lopen wordt dat eerder wandelen…. Als ik wil gaan douchen gaat de telefoon; Erik heeft zijn ketting gebroken, of ik hem wil halen, tuurlijk, altijd vervelend…. Na een heerlijke maaltijd is het tijd om vroeg te gaan slapen want morgen staan er 100km’s op het programma!

Die 100km blijkt te bestaan uit 7 cols met 2100 hoogtemeters dus genoeg te doen. De training loopt voorspoedig, Erik heeft de route op zijn Garmin, dus een kaartje hebben we niet nodig (wel mee voor de zekerheid). We rijden de volgende cols: Col du Mont Fourche, Col du Page, Col d'Oderen, Col de Bramont, Col de la Vierge, Col du Brabant, Col de Morbieux en o ja, als laatste nog een weggetje vanuit Ramonchamp die de naam col niet mag hebben, maar waar wij wel alle vier dood gingen, percentages van 18%+, niet fijn!!! Daarna nog een half uurtje uitgelopen, helaas ging het heel hard hagelen, maar wel hebben het overleefd, wel met wat deukjes in het hoofd!

De volgende dag staat er voor mij 7 uur op het programma, we besluiten een route te nemen van 150km, volgens de website met de routes: Een zware rit (149 km) over de hoogste Vogezentop, de Grand Ballon (1342 m). En passant worden ook Ballon d'Alsace, Col du Hundsruck (748), Col Amic (825), Col d'Oderen en de korte, maar steile Col du Page (985) meegenomen. Totaal aantal hm 3330.

Erik probeert de Garmin in te stellen, maar het wil nog niet zo lukken. Gelukkig heeft Erik altijd heel veel geduld, dus het ding vliegt nog net niet de berg af! We besluiten maar gewoon te starten en na een paar kilometer pakt de Garmin hem gewoon weer op! De eerste col is de Ballon d’Alsace en die loopt lekker hoor, gemiddeld 7%, maar ook elke km is 7%, dus lekker makkelijk! Daarna volgt de col de Hundsbruck, ja we komen steeds dichter bij Duitsland……

Na bijna 3 uur rijden beginnen we aan de Grand Ballon, eerst de Col Amic die meteen doorloopt in de Grand Ballon. In totaal 14km met een stijging 1000 meter, een soort Alp d’ Huez dus. Leuke oefening voor de triatlon daar straks. In een krap uurtje kom ik boven, dat voelt dus goed. Daarna dalen we af richting Lac de Kruth en daar gebeurt het: Erik breekt weer zijn ketting! Bukken want nu gaat ite die ketting ^@%#%*&@^#. Gelukkig overleeft iedereen het en kunnen we via de afdaling (dan hoef je niet te trappen) naar Kruth waar wellicht een fietswinkel is. Die is er natuurlijk niet, maar na wat navraag is er 10km verder in een ander dorp wel een. Erik daalt daar verder naar af en wij vervolgen de route.

Nu volgen alleen de col d’Oderen en de col du Page (toiletpapier) nog. Na 8 uur 15 bruto en voor mij 7 uur netto zijn we weer bij de herberg, eten!!! We zijn dan ook net op tijd, het is inmiddels half 7. Erik is een half uurtje later en heeft de route wel af kunnen maken, maar hij heeft nu wel een Shimano ketting, ai!!!!

Morgen nog 4 uurtjes trappen en nog een stukje lopen, dan is het weer voorbij…..

Triatlon Ter Aar

Vandaag de eerste triatlon van dit seizoen: de kwart triatlon van Ter Aar. Gelukkig hoefde ik me pas om 07:00 te melden dus kon ik lekker uitslapen tot 05:30, heerlijk! Snel even de spullen bij elkaar gepakt, volgens Eva moet dat de dag ervoor, maar we hadden een feestje dus ik lag pas om 01:00 in mijn bed, tot zover de goede voorbereiding!


Daar aangekomen hoor ik dat ik in de laatste serie zit, die start om 09:30 dus ik heb nog even de tijd . Er doen een aantal Weespers mee (Jim Hagenstein, Chris Borsch en Roelof Boerma), verder staan Menno van der Meer en Koen Spoorenberg aan de start.

Jim en Chris starten in de tweede serie, Roelof in de derde, Ik mag samen met Koen en Menno in de vierde serie van start. Menno en Ik liggen in baan 1 met o.a. Erik-Simon en Niels Strijk. Het is altijd weer gezellig, met een mannetje of acht in een baan, maar na wat afspraken gaan we prima van start. Ik mag in de benen van Menno en die zwemt een prima tempo. Na 13:30 stappen we weer op de kant, wel bijna twee keer ingehaald door Erik-Simon, de trend is gezet!

Op de fiets kan ik Menno al snel achter mij laten, het tempo zit er goed in. Er staat niet echt veel wind en het eerste rondje gaat rap voorbij, zo ook de tweede. Een aantal keren kan ik stuivertje wisselen met Henk Elbertsen, maar nadat we zijn ingehaald aan het begin van de derde ronde door Koen moet ik de heren iets laten gaan. Het lijkt ook of de wind het idee heeft gekregen iets harder te gaan waaien! Reed ik de eerste twee ronden nog 39/38 tegen de wind in, zak ik nu wat meer weg. Ik kan de heren wel in zicht houden in de vierde ronde en ik schat de achterstand op 30 tot 40 seconden.

Als vierde ga ik lopen na een slordige 57 minuten op de fiets en een gemiddelde van 39,7. Al snel krijg ik Koen in zicht, het tempo zit er lekker in. Na een nog zo verboden billentik ga ik op jacht naar de tweede plek. Het zijn twee rondes van 5km en het stuk terug gaat tegen de wind in. Met name op dat stuk loop ik in op Henk. De tweede ronde lijkt het gat niet kleiner te worden, maar weer tegen de wind in loop ik snel in zodat ik de tweede plaats kan overnemen!

Vlak voor de finish haal ik Roelof nog in, maar die sprint me weer voorbij en haalt zo zijn doelstelling om mij iig voor te blijven van de derde serie!

Ik finish in 1:48:35 en loop een slordige 35:02 op de ‘tien’ kilometer….. Wauw, erg tevreden met de tijd en plaats. Uiteraard won Erik-Simon in 1:45 en Henk finisht als derde.

De officiële uitslagen staan nog niet op de site, dus volgen later, Chris had 2 uur, Jim 2:09 en Roelof 2:18.

Geinloop 2011: winst op de 21km!

De laatste jaren liep ik bij de Geinloop de 15km. Dit jaar heb ik weer eens gekozen voor de halve marathon, aangezien ik dit jaar meer heb gekozen voor het langere werk op de triatlon. Met Chris Borsch, Hans Lampe en Frans Woerden aan de start kan het een mooie race worden. Het weer is prima, niet te warm, geen wind en een flauw zonnetje!

Meteen bij de start merk ik dat ik het alleen zal moeten doen. Mijn tempo is te hard voor de rest. Of eehm, is dit allemaal wat te snel? Niet over nadenken en gewoon je eigen tempo lopen. De eerste kilometer gaat in 3:41 en dat is 3sec. sneller dan de planning, prima dus! Kilometers twee, drie, vier en vijf gaan in: 3:46, 3:44, 3:48 en 3:44, dus vijf kilometer in: 18:43. Dan krijg ik een stukje wind mee en worden de kilometers allemaal rond de 3:30 a 3:35. Dat is wel snel, maar achteraf blijkt dat ik dat tempo prima kan lopen. De 10km gaat in: 36:15. Overigens wijkt op dit moment het parcours van de Geinloop al behoorlijk af van mijn metingen, want op dat 10km punt loop ik 37min. rond. Daarover later meer.

Bij het keerpunt in Abcoude kan ik de achtervolgers niet meer zien, ik weet dat Hans Lampe op de tweede plaats liep, maar het gat is wat groter geworden. Bij het keerpunt van de 10km begin je langzaam in te lopen op deelnemers van de 10 en 15 kilometer. De motor toetert af en toe en het is best grappig..... Dan het stuk naar het kanaal, kan wel eens lastig zijn door wind, maar die staat er eigenlijk niet. Na het keerpunt hier kan ik pas echt goed zien hoe groot het gat is. Wauw! Dat moet al twee minuten zijn. Een van mijn loopmaatjes, Marco, is op de fiets en roept dat het er allemaal goed uit ziet. Dat geeft wel een kick!

Op de 15km klok ik 54:07, maar het verschil met het parcours wordt steeds groter. Klopt die footpod nu wel of..... Gewoon doorlopen, ik kan iig op mijn klokje de 3:30 - 3:35 volhouden. Nog 6km en nog geen centje pijn. Dit is echt zo'n race waarin het allemaal klopt!

Het einde van het Gein nadert, nog 1km! Kort daarna het piepje van de 21e km op mijn klokje: 1:15:33! Maar ik moet dus nog een stuk. Nog meer gas op de ketting en ik loop Driemond weer in. Uiteindelijk klok ik: 1:18:20, erg tevreden met mijn eerste plaats en zeker ook de tijd, maar toch een raar gevoel van de afstand.

Later hoor ik van Hans dat ook hij 22km op de klok heeft en meerdere atleten bevestigen dit. Arrggh!! Het zou toch niet waar zijn?! Deze week ga ik hem zeker nameten, wordt vervolgd dus!

Barry


Bericht op de kabelkrant:  http://www.weespernieuws.nl/Lees/10896/barry-dooper-wint-halve-marathon-geinloop

Eerste wedstrijd: TVH Duathlon

20 maart, bijna echt lente, maar vandaag leek het dat al wel! Heerlijk weer, lekker zonnetje en weinig wind. Tijd voor een eerste wedstrijdje. Na een goede start van het trainingsseizoen op Lanzarote en goede trainingsweken daarna is het altijd leuk om eens te testen hoe e.e.a. er voor staat. Uiteraard is er nog weinig aan de snelheid gewerkt. Bijna alle trainingen gaan nog in zone 1, maar ik heb wel gemerkt dat het fietsen al erg makkelijk gaat.

Weer even wennen aan het pakken van de spulletjes en ook de bijkomende wedstrijdspanning voelt nog wat vreemd. Gelukkig is alles goed meegekomen en na het inchecken staat de fiets weer in het vertrouwde Parc Ferme. Op zaterdag nog een mooi Zipp 808 voorwiel kunnen scoren bij Van der Linden voor een schoon prijsje ;-), laat trainer Chris het maar niet horen, maar volgens mij staat er zo weinig wind dat het wel kan. Even inlopen en dan op naar de start.

Pang! O shit, wat starten die mannen allemaal hard, aarrgh! Doe eens rustig joh, maar ja het duathlon seizoen is begonnen natuurlijk en deze mannen moeten nu al in vorm zijn en dat geldt niet voor mij (en de andere deelnemende triathleten). Ik stelde nog voor om in het meertje naast het parcours eerst te gaan zwemmen, maar dat vond weinig steun!

Het eerste loopdeel bestaat uit 4 ronden, totaal 5,5km. Eerste rondje gaat erg hard, maar een aantal zeer enthousiast gestarte atleten valt toch wat terug, met name de heuveltjes gaan erg lekker! Tweede rondje 4:15, dat gaat lekker. De derde ronde 4:25, het wordt wat zwaarder, uiteindelijk loop ik 17:14, ik vraag me af of dat wel 5,5km is, maar lekkere tijd!

Ik wissel samen met Ruth van der Meijden, altijd leuk met een topvrouw en bij gebrek aan Eva toch vertrouwd! Tijdens het fietsen kan ik niet echt inlopen op voorliggende atleten, toch loopt het best lekker. Veel wind staat er niet, maar met wind mee kan ik de 42km/u wel raken en tegen de wind in lukt 37km/u ook wel. Ik loop uit op Ruth, maar wordt nog wel twee keer ingehaald. Helaas zie ik voorin wel twee groepen die behoorlijk lekker samenwerken, ook in 2011 is stayeren nog niet uit de wereld! ;-).

Uiteindelijk klok ik ruim 32 minuten (met de twee wissels), dus zeker wel 38 km/u gemiddeld. Zeer tevreden.... Dan nog twee rondjes lopen (2,7km), ai waarom voel ik kramp in mijn kuiten? Dat vind ik niet fijn!!!

Gelukkig kan loop ik het krampgevoel eruit en kan ik mijn plekkie ook behouden. De snelheid is er wel uit: ruim 9 minuten, eindtijd: 59:04, 28e overall, zeer tevreden, zeker gezien het deelnemersveld. Al met al een geslaagde eerste wedstrijd.

Zie hier de uitslagen.

Barry

La Santa update 2

La Santa update 2



Vandaag is het woensdag. De eerste dagen waren erg gaaf! Jullie hebben al het een en ander kunnen lezen op twitter en facebook. Een kleine opsomming:

Maandag

In de ochtend een baantraining zoals ik al vertelde en in de middag vier uur fietsen. De baantraining was heel leuk, maar omdat ik nooit baantrainingen doe ging het bijna fout! Tijdens de laatste kilometer voelde ik een pijnscheut in mijn linker hamstring! Voor degene die het niet weten; lopen op een baan is heel anders (andere ondergrond) dan op de weg. Gelukkig viel het allemaal mee en kon ik de stijfheid er ’s middags uitfietsen.

De vier uur fietsen ging dan ook prima en de hamstring kwam lekker los, genoeg daar over dus! Na deze mooie rit konden we even lekker bijkomen en de hersteldrankjes innemen, oke, oke plus de nodige chips en cola!

Dinsdag

Eerst een zwemtraining van 2 uur (5700meter), deze keer zwom ondergetekende met wetsuite, wat niet iedereen hem in dank afnam! ;-). Daarna even rusten en starten met een zware combitraining: 1 uur fietsen, 30 minuten lopen en dat 3x!! Je kunt je voorstellen hoe de benen waren na deze training, zeker als je je bedenkt dat er ook nog versnellingen inzaten.

Gelukkig was er nu ook weer genoeg om te eten voor het herstel en de keuken van het hotel draait ook overuren.

Woensdag

Vandaag maar weer eens begonnen met een ochtend zwemsessie. Gelukkig was het water nog steeds koud dus had ik nog steeds een prima excuus om in wetsuite te zwemmen. Anderen volgde dat voorbeeld ook! ;-). Ik heb de sessie met 45 minuten ingekort (net als de anderen behalve Arjen). Daarna wel nog wat core stability gedaan in het krachthonk.

Gelukkig was er nu iets meer tijd voor rust en een stevige lunch, want vanmiddag stond er vijf uur fietsen op het programma! Ik probeer nog steeds de tips van Chris op te volgen en alles in de afgesproken zones te fietsen. Gelukkig mogen de beklimmingen vandaag in Z2 want dat blijft toch erg moeilijk. We vertrokken om 12:00 en zouden rond 13:00 bij Maria van Pro Bike zijn omdat zij wel 4 uur mee wilde. Ze gaat in mei meedoen aan de Ironman en kan de training goed gebruiken. Helaas is het te druk in de winkel en kan ze niet mee, we moeten dus met z’n zessen verder.

Ik vergeet nog te zeggen dat er maar een klein beetje wind stond vandaag (43km/uur!!), dus het gezegde ‘SMS wind uit naar 3030’ gaat weer op. Helaas zit er iemand in Nederland (ik noem geen namen, Chris Brands) die dan weer leuk ‘WIND AAN stuurt naar 3040’!!!

We rijden eerst richting de zuidkant van het eiland en iedereen is nog goed. Na 2 uur gaat Arjen terug want hij heeft wat last van zijn achillespees en wil niet forceren, hij neemt een kortere route en gaat nog wat lopen later. De rest rijdt door en na 2,5 uur zijn we bij Playa Blanca. Inmiddels zit Sander er wel een beetje doorheen en op de mededeling dat we wel even kunnen bijtanken wordt zijn hartje helemaal blij. Inmiddels is het spreekwoord ook aangepast in: ‘Als een Sander zo blij’. Helaas voor hem hebben de anderen een ander beeld bij bijtanken; een terrasje zit er niet in. Snel even naar een tankstation, cola erin en dan doorrammen!

We rijden nu richting El Golfo en dat stuk doet echt zijn naam aan! Wat een golven, we worden gewoon helemaal nat van de knallende golven op de rotsen! Na dit stuk hebben we grotendeels wind mee richting Tamanfaya en terug naar La Santa…..

Bijna iedereen komt okselfris terug en de rest is bekend inmiddels…… (food and drinks, plenty please!!!)

Morgen een rustige dag (maar drie uur trainen) en vrijdag de monsterrit rond het eiland (185km).

Voor meer foto's: http://www.facebook.com/album.php?aid=2068084&id=1572834454&saved

Hasta Mañana!